English Spain French Italian Dutch Russian Japanese Korean Portuguese Arabic Chinese Simplified

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

Moon (2009)


Τίτλος: Moon (Φεγγάρι)
Κατηγορία: Κοινωνικό, επιστημονικής φαντασίας
Σκηνοθέτης: Duncan Jones
Σενάριο: Nathan Parker, Dunkan Jones
Πρωταγωνιστές: Sam Rockwell
Διάρκεια: 97'
Εταιρία παραγωγής: Liberty Films UK, Lunar Industries, Xingu Films
Έτος παραγωγής: 2009
Βαθμολογία S.G. (IMDb): 8 (8,0)

Με λίγα λόγια
Ο Sam Bell είναι ένας αστροναύτης που ζει τα τελευταία χρόνια στο Φεγγάρι και εργάζεται σε ένα πρόγραμμα με το οποίο βοηθάει την γη να μειώσει το πρόβλημα της ενέργειας που αντιμετωπίζει.

Άχρηστες Πληροφορίες
Γυρίστηκε σε μόλις 33 ήμερες. Πολλές από τις κοριτσίστικες φωτογραφίες που βρίσκονται δίπλα από τον καθρέφτη του μπάνιου, προέρχονται το κλασσικό pinup Αμερικανό καλλιτέχνη Gil Elvgren (1914-1980). Το τραγούδι που παίζει το ξυπνητήρι του ηρώα είναι το "The one and only" από τον Chesney Hawkes και ήταν η μία και μοναδική επιτυχία του. Όταν ο ήρωας ξεφορτώνει έναν μεταλλικό σωλήνα, διακρίνεται η λέξη "Sarang" γραμμένη στα Αγγλικά και τα Κορεάτικα. Sarang σημαίνει "αγάπη" στα Κορεάτικα και "παγόνι" στα Σανσκριτικά.

Σκηνοθεσία
Παρθενική εμφάνιση του Duncan Jones (υιός του θρύλου David Bowie) καθώς το προηγούμενο του πόνημα, Whistle (2002) ήταν μία ταινία μικρής διάρκειας. Σκηνοθέτης και συγγραφέας, το σενάριο το έχει προσαρμόσει ο Nathan Parker, ο Jones εκπλήσσει και μας κάνει να αναρωτιόμαστε που κρυβόταν μέχρι αυτή τη στιγμή. Το Φεγγάρι είναι λαμπρό και συνάμα σκοτεινό. Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική, συνοδεύεται από μία φωτογραφία σε πλήρη ισορροπία, τόσο στα κοντινά πλάνα του ηρώα η τα απρόσωπά του σταθμού όσο και στα μεγάλα κάδρα της Σελήνης και των βουβών μηχανών. Θα ξεχωρίσουν αναντίρρητα, οι μονόλογοι και οι "διάλογοι" ενώ θα καταφέρουν να τονίσουν ακόμα περισσότερο την καταπληκτική ερμηνεία του πρωταγωνιστή.

Ερμηνεία
Sam Rockwell. Ο απίστευτος αυτός τύπος, που απλά δεν γίνεται να λησμονήσω την οσκαρική του ερμηνεία στο Confessions of a Dangerous Mind (2002) η ακόμα και στο ικανοποιητικά καλό The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007), κρατάει ολομόναχος μία ταινία. Είναι ο πρωταγωνιστής, ο μόνος πρωταγωνιστής. Ο ήρωας του, Sam Bell, έχει ως συντροφιά έναν υπολογιστή με το όνομα GERTY (τη φωνή του οποίου, έχει αναλάβει με ανατριχιαστικά ανθρώπινο τόνο ο Kevin Spacey). Βαρετό? Καθόλου!

Ο Rockwell ζωγραφίζει ανθρώπινες ανησυχίες, αισθήματα και κυρίως αντιμετωπίζει τα διαφορά πραγματικά μεν γεγονότα, μεταφορικούς παραλληλισμούς δε, με αίσθηση καθήκοντος, καχυποψίας, κούρασης, πονηριάς σε ένα γενικότερο πλαίσιο μοναξιάς και αναζήτησης. Βλέπετε, η μονή ελπίδα που τον κρατάει στα 2 του ποδιά ενώ το σώμα του αρχίζει να σβήνει (περισσότερες πληροφορίες θα αποτελούσαν ένα κακό spoiler), είναι το γεγονός ότι θέλει να ξαναδεί την γυναίκα και το παιδί του, 2 μακρινές αναμνήσεις στο πίσω μέρος του μυαλού του. Η βάση στην Σελήνη έχει χάσει την επαφή σε ζωντανό χρόνο με τα κεντρικά γραφεία της Γης, όποτε ο Sam κρατάει ένα είδος ημερολογίου. Οι σκηνοθετικές εναλλαγές μας απαγορεύουν να βαρεθούμε έστω και ένα λεπτό καθώς ο ήρωας θα μας χαρίσει ουκ ολίγες εκπλήξεις, και κάπου εκεί προς το τέλος οπού το σενάριο μας αποκαλύπτει ένα απροσδόκητο, το Όσκαρ αναπαύεται στους βραχίονες του GERTY.

Εν κατακλείδι
Sarang. Τι μας κάνει ανθρώπους? Σε ποιό χρονικό σημείο μίας απομόνωσης αρχίζουμε και χάνουμε την ψυχολογική υγεία μας? Πόση άξια έχει το άγγιγμα ενός αγαπημένου μας προσώπου? Πόση δύναμη κρύβει μέσα της η τροφοδοτούμενη με ελπίδα, αναμονή? Η φωνή είναι αρκετή ως μέσο επικοινωνίας? τα ματιά? το χαμόγελο? το φιλί? Ο Dunkan Jones ως σύγχρονος Ziggy, ξοδεύει αρκετή "αστερόσκονη" στο Φεγγάρι και δημιούργει σε ελάχιστο χρόνο, με ελάχιστο κόστος, ένα σύνολο το οποίο όχι μόνο θα σας προκαλέσει συναισθηματικά αλλά και νοητικά, θα σας αναγκάσει να πάρετε τηλέφωνο ένα αγαπημένο πρόσωπο και να μετριάσετε την μοναξιά που πιθανόν αντιμετωπίζει, θα σας ανταμείψει όταν διαπιστώσετε ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα στην ζωή από μία "προσωρινή" και κατ'επιλογήν κατάσταση μοναξιάς. Αγάπη.

Για μοναχικούς cowboys και μοναχικές cowgirls που τους τελείωσε η Dolly και οι Daltons, για νεαρούς που σκέφτονται τους γύρω τους, για μεγαλύτερους που περιμένουν το τηλέφωνο να χτυπήσει, τίποτα λιγότερο από 8/10 για ένα σύνολο που είναι τίμιο, ειλικρινές και κυρίως, αληθινό έστω και αν διαδραματίζεται στον δορυφόρο της Γης, και όχι σε ένα διαμέρισμα, σε μία μονοκατοικία, σε ένα μακρινό χωρίο της χώρας μας - σε πλήρη συμφωνία με το απόλυτο 8,0/10 του IMDb.

Δείγμα διαλόγων
GERTY: I hope life on Earth is everything you remember it to be.


edit: Στο πλαίσιο συνεργασίας του συγγραφέα με το Cine.gr
edit1: Το κείμενο "με λίγα λόγια" έχει αντιγραφεί αυτούσιο από το Cine.gr

Bookmark and Share

0 scary σχόλια:

Διαδωσε το

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More