Scary Greeks

Αλλες εκδοσεις περιλαμβανουν ενα DVD (18 τραγουδια), την Blu-ray εκδοση αυτου του DVD, ενα digi-pack με το DVD και 2 CD's και τελος, την deluxe εκδοση σε ειδικη θηκη με τα 2 DVD's και τα 2 CD's.

Ολα τα credits θα ειναι στα Ισπανικα και θα ειναι διαθεσιμα μονο σε καταστηματα της Λατινικης Αμερικης. Φυσικα, θα το εχουμε και στο επισημο Metallica.com καταστημα γυρω στις 7 Δεκεμβριου.

DVD & Blu-Ray Tracklist

The Ecstasy Of Gold

Creeping Death

For Whom The Bell Tolls

Ride The Lightning

Disposable Heroes

One

Broken, Beat & Scarred

The Memory Remains

Sad But True

The Unforgiven

All Nightmare Long

The Day That Never Comes

Master Of Puppets

Fight Fire With Fire

Nothing Else Matters

Enter Sandman

The Wait

Hit The Lights

Seek & Destroy

DVD & 2CD Tracklist

DVD

The Ecstasy Of Gold

Creeping Death

For Whom The Bell Tolls

Ride The Lightning

Disposable Heroes

One

Broken, Beat & Scarred

The Memory Remains

Sad But True

The Unforgiven

All Nightmare Long

The Day That Never Comes

Master Of Puppets

Fight Fire With Fire

Nothing Else Matters

Enter Sandman

The Wait

Hit The Lights

Seek & Destroy

CD #1

The Ecstasy Of Gold

Creeping Death

For Whom The Bell Tolls

Ride The Lightning

Disposable Heroes

One

Broken, Beat & Scarred

The Memory Remains

Sad But True

The Unforgiven

CD #2

All Nightmare Long

The Day That Never Comes

Master Of Puppets

Fight Fire With Fire

Nothing Else Matters

Enter Sandman

The Wait

Hit The Lights

Seek & Destroy

2DVD & 2CD Tracklist

DVD #1

The Ecstasy Of Gold

Creeping Death

For Whom The Bell Tolls

Ride The Lightning

Disposable Heroes

One

Broken, Beat & Scarred

The Memory Remains

Sad But True

The Unforgiven

All Nightmare Long

The Day That Never Comes

Master Of Puppets

Fight Fire With Fire

Nothing Else Matters

Enter Sandman

The Wait

Hit The Lights

Seek & Destroy

DVD #2

That Was Just Your Life

The End Of The Line

Holier Than Thou

Cyanide

Blackened

Helpless

Trapped Under Ice

Turn The Page

The Prince

No Remorse

Fuel

Wherever I May Roam

Harvester Of Sorrow

Fade To Black

...And Justice For All

Dyers Eve

CD #1

The Ecstasy Of Gold

Creeping Death

For Whom The Bell Tolls

Ride The Lightning

Disposable Heroes

One

Broken, Beat & Scarred

The Memory Remains

Sad But True

The Unforgiven

CD #2

All Nightmare Long

The Day That Never Comes

Master Of Puppets

Fight Fire With Fire

Nothing Else Matters

Enter Sandman

The Wait

Hit The Lights

Seek & Destroy

Άχρηστες πληροφορίες

Το σενάριο έχει τις ρίζες του στην μικρού μήκους ταινία Alive in Joburg (2005), του Neill Blomkamp. Η ταινία βασίζεται στις εμπειρίες του σκηνοθέτη από την παιδική του ηλικία στην Νότια Αφρική κατά την διάρκεια του απαρτχάιντ. Περίπου 6 διαφορετικά τέλη δημιουργήθηκαν κατά την διάρκεια των γυρισμάτων. Το όνομα "Prawns" που αναφέρεται στους εξωγήινους δεν προέρχεται από το είδος που μοιάζει με γαρίδα' αντιθέτως, προέρχεται από το Parktown Prawn, ένα γιγάντιο γρύλο που ζει στην περιοχή του Johannesburg.

Σκηνοθεσία

Ο Neill Blomkamp, στην πρώτη προσπάθεια μεγάλου βεληνεκούς, υπογράφει ως σκηνοθέτης και ως σεναριογράφος μία ταινία η οποία θα προβληματίσει περισσότερο απ'ότι θα διασκεδάσει το κοινό της. Σε καμία περίπτωση δεν θα αφήσει τον θεατή να πιστέψει ότι έχουμε να κάνουμε στην ουσία με εξωγήινους και τα λοιπά κοινά που βλέπουμε σε ταινίες του είδους. Αντιθέτως, ο παραλληλισμός του απαρτχάιντ (και σε ορισμένες πραγματικά δραματικές σκηνές, του Ολοκαυτώματος) ξεγυμνώνεται σιγά σιγά μπροστά στα ματιά μας με έναν έξυπνο και πονηρό τρόπο καθώς το μυαλό ανεβάζει στροφές για να ακολουθήσει την ξέφρενη αυτή πορεία. Δημοσιογραφική έναρξη η οποία όχι μόνο δεν θα κουράσει αλλά θα μας εισαγάγει πλήρως στις συνθήκες και το background του σεναρίου. Από κει και πέρα, υπάρχουν κοφτές εναλλαγές σκηνών με κοντινά κάδρα στους άρτια σχεδιασμένους εξωγήινους, στην ερμηνεία του πρωταγωνιστή και γενικότερα στις συνθήκες διαβίωσης πίσω από τα συρματοπλέγματα. Αληθοφανή ως ένα βαθμό τα εφέ, συνοδεύονται από μία μοναδική φωτογραφία (αυτό το τεράστιο εξωγήινο σκάφος τονίζεται όσο ακριβώς χρειάζεται για να αναδειχθεί σε σύμβολο) και μία ακόμα καλύτερη ηχοληψία που θα απογειωθεί με τα μοναδικά εφέ ήχου. Έξυπνοι διάλογοι που ακολουθούν τη ροή του έργου και σε ορισμένα σημεία ίσως και κωμικοί.

Ερμηνείες

Πρωταγωνιστής ο Sharlto Copley, ο οποίος ακολουθεί τον Blomkamp από το Alive in Joburg (2005), ως Wikus Van De Merwe. Από αφεντικό και ανώτερος υπάλληλος, ας είναι καλά η γυναίκα του, θα μπλέξει με την βιοτεχνολογία των εξωγήινων κι από σφάλμα θα καταντήσει φυγάς. Ομαλή μετάβαση στην ερμηνεία του Copley, ο οποίος στην αρχή θα προκαλέσει την αντιπάθεια του θεατή (γεγονός το οποίο φανερώνει την επιτυχία του) όμως σταδιακά θα παρουσιάσει το δράμα και την περιπέτεια του χαρακτήρα του, ελκύοντας την συμπάθεια και την συμπαράσταση. Με ενδιαφέρον αναμένουμε τις επόμενες δουλείες του κύριου αυτού.

O Jason Cope, εξίσου προερχόμενος από το Alive in Joburg (2005), είναι ο Christopher Johnson (αλλά και ο Grey Bradnam - UKNR Chief Correspondent). Θα σταθώ περισσότερο στην ερμηνεία του ως Christopher καθώς ο αξιαγάπητος αυτός εξωγήινος είναι ο μοναδικός φίλος του πρωταγωνιστή. Από εχθροί, ο πρώτος του κάνει έξωση από το γιαπί του - πριν μολυνθεί, οδηγούνται στην συμμαχία και τέλος στην φίλια. Μία μετάβαση που είναι εξίσου ομαλή και δυναμική (η σκηνή μέσα στα εργαστήρια θυμίζει καλό δράμα, αν ξεπεράσει κάποιος το γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής είναι στην ουσία εξωγήινος). Δένει ικανοποιητικά με τον Copley και με τις οδηγίες του Νότιο-Αφρικανού συμπατριώτη τους, Blomkamp, θα κρατήσουν ολόκληρο το σύνολο σε υψηλό επίπεδο.

Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω τον David James στον ρόλο του Koobus Venter. Με μεγάλα αποθέματα αποφασιστικότητας, καφρίλας και δυναμισμού θα προσπαθήσει να παίξει το παιχνίδι του ενάντια στον μολυσμένο Wikus. Αληθοφανής ερμηνεία, που σε ορισμένα σημεία έχει μία δόση υπερβολής, η οποία θα μεγαλώσει την αντίθεση ανθρώπων – εξωγήινων, πολιτισμού – «φτωχογειτονιών/στρατοπέδων».

Εν κατακλείδι

Οι εξωγήινοι στο ίδιο τσουβάλι με τους Νιγηριανούς (οι οποίοι επισήμως έχουν διαμαρτυρηθεί για τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται), ο "πολιτισμός" δυνάστης όλων και η διπλωματία θυμίζει δικτατορία. Που πρέπει να περιορίζεται η ανθρωπιά? Γιατί ο μετανάστης ονομάζεται, μέχρι σήμερα, "alien"? Τι συμβαίνει στα "στρατόπεδα" καταπίεσης? Που σταματάει η ελευθερία του ενός και που ξεκίνα η προστασία των πολλών? Ασταμάτητα ερωτήματα βομβαρδίζουν τον θεατή της Περιοχής 9, μίας ταινίας που δεν μοιάζει με καμία άλλη ως σήμερα – μιας ταινίας που ξεγυμνώνει και χαστουκίζει το κλισέ Χόλυγουντ και τα αναποτελεσματικά Ηνωμένα Έθνη – μιας ταινίας που έχει την υπογραφή του αξιότιμου Peter Jackson (Άρχοντας των Δακτυλιδιών). Σίγουρα δεν προορίζεται για ανάλαφρο βράδυ για μία ταινία "με εξωγήινους και μπόλικα εφέ" - αν αναζητάτε κάτι τέτοιο, τότε καλύτερα να στραφείτε προς το δοκιμασμένο Star Trek η το Star Wars.

Για έξυπνα μυαλά, για ανοικτά αυτιά, για ήρωες και τσογλάνια, για φιλάνθρωπους και φιλόζωους, για τους αναμένοντες την έλευση των "Ελ", τίποτα λιγότερο από 7,5/10 για ένα σύνολο το οποίο θα συναρπάσει, θα προκαλέσει, θα αναζητήσει και στο τέλος θα αναγκάσει τον θεατή να απαντήσει εντός του - χαμηλότερα από το 8,5/10 του IMDb.

Δείγμα διαλόγων

MNU Agent: MNU! We're serving eviction notices.
Alien: What is "eviction"?

Άχρηστες πληροφορίες

Τρία ζευγάρια δίδυμων και μία κούκλα χρησιμοποιήθηκαν για τον ρόλο του μωρού. Κατά την διάρκεια της πρώτης σκηνής στο Vegas, ακούγεται το τραγούδι των θρυλικών Danzig, "Thirteen". Το δωμάτιο στο οποίο μένουν οι ήρωες είναι το 2452 του οποίου τα νούμερα, αν τα προσθέσει κάποιος, ισοδυναμούν με το 13. Ο αριθμός δεκατρία είναι εξαιρετικά κακότυχος στο Las Vevas, εξού και η πλοκή του έργου. Ενώ τα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν την προηγούμενη νύχτα εξηγούνται κατά την διάρκεια του έργου, το κοτόπουλο στην σουίτα παραμένει ανεξήγητο.

Σκηνοθεσία

Αρκετά μετά τα μέτρια School for Scoundrels (2006) και Starsky & Hutch (2004), ο νεαρός Νεοϋορκέζος Todd Phillips επιστρέφει ως σκηνοθέτης και παράγωγος στο λευκό πανί με ένα αρκετά υποσχόμενο hangover. Βασισμένος σε ένα δυνατό κωμικό σενάριο το οποίο θα προβάλει κάποια στοιχεία περιπέτειας και δράματος, ο Phillips δυστυχώς θα ακολουθήσει την περπατημένη με αρκετές δοκιμασμένες, αμερικανοτραφείς σκηνές σε ένα γενικότερο πράο σύνολο. Αυτή η πραότητα είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ιδανικώς θα χρειαστεί η παρούσα δηλαδή, εκρήξεις χαρακτήρων με ένταση και φασαρία. Το "μυστήριο" δεν θα ακολουθήσει ολόκληρη την διάρκεια της ταινίας καθώς λίγο πριν τους τίτλους τέλους (τους οποίους οφείλετε να δείτε) και τις φωτο-εξηγήσεις, ο θεατής θα ξεκαθαρίσει οποιαδήποτε αμφιβολία (πλην της κότας). Οι διάλογοι είναι κωμικοί και λιτοί αν και σε ορισμένες περιπτώσεις φλύαροι και αργοί. Ιδανική η μουσική συνοδεία και παραδόξως πολύ καλή η φωτογραφία ενός Vegas που τα πρωινά είναι πιο σκοτεινό.

Ερμηνείες

Πρωταγωνιστεί ο Bradley Cooper, ένας δευτεραγωνιστής, ως Phil Wenneck. Από τις πρώτες κιόλας σκηνές, ο χαρακτήρας του Wenneck εμφανίζεται ως πονηρός και "μαφιόζος". Στα θετικά σημεία της σκηνοθεσίας είναι ότι ο Phillips δεν θα διστάσει να τσαλακώσει την σκληρότητα και την ομορφιά του Cooper (φοβερή σκηνή με Κινέζο). Θα μεταδώσει μία ηρεμία στις κατά τ' άλλα υπερβολικές και αγχώδεις κινήσεις των συμπρωταγωνιστών του. Ικανοποιητικός αν μη τι άλλο.

Ο geek Ed Helms θα υποστηρίξει τον χαρακτήρα του Stu Price. Τον Helms τον απολαμβάνουμε ως τον "ηλίθιο" και πάντα τυπικό υπάλληλο στην αμερικανική τηλεοπτική έκδοση του The Office (2006 - 2009), όποτε ο ρόλος του ως συνεπής και εκφοβισμένος από την αδηφάγο γυναίκα που για κάποιο τρελό ρόλο θέλει να παντρευτεί, του ταιριάζει γάντι. Απολαυστικές οι στιγμές έκρηξης και πανικού του χαρακτήρα του. Σίγουρα θα δώσει τον τόνο που χρειάζεται η τετράδα.

Ο Justin Bartha είναι ο τρίτος της παρέας, ο Doug Billings. Κάποιοι εξ υμών θα τον θυμόσαστε ως Riley Poole στα 2 έργα του Νational Treasure (2004 & 2007) δίπλα στον Nicholas Cage. Η αλήθεια είναι ότι αν και ατύπως πρωταγωνιστεί, καθώς πρόκειται για το δικό του bachelor party και τον δικό του γάμο, ο χαρακτήρας του θα εμφανιστεί το λιγότερο (εξαφανισμένος γαρ).

Ο Zach Galifianakis συμπληρώνει το καρέ ως Alan Garner. Κυρίως τηλεοπτικός, ο Zach ήδη ετοιμάζει 7 νέες ταινίες (μία εκ των οποίων είναι και η συνέχεια της παρούσας). Ιδιότροπος, ιδιόμορφος και ιδιαίτερος θα αποδειχθεί ιδανικός για τον ρόλο του. Στα βήματα του Jack Black (ο οποίος έχει προφανώς επηρεαστεί από παλαιοτέρας σχολής ηθοποιούς τους οποίους όμως δεν κρίνω σκόπιμο να αναφέρω) και της απαραίτητης "βλακείας" που οφείλει να έχει ένας τέτοιος χαρακτήρας που σέβεται τον εαυτό του, ο Galifianakis (δοκιμάσατε να πείτε το όνομα του γρήγορα στα Ελληνικά?) θα ακολουθήσει την πράα σκηνοθεσία και θα προκαλέσει ευχάριστα όχι λόγω των ξεσπασμάτων αλλά κυρίως λόγω της φοβερής παρουσίας και κινησιολογίας (βλέπε σπασουάρ ή όπως στην ευχή λέγεται αυτό το τρομακτικό "αξεσουάρ", μωρό, κουστούμι κλπ). Αρκετά καλός αλλά σίγουρα δεν "ανακαλύψαμε την Αμερική" όπως κάποιοι θέλουν να κραυγάζουν.

Η κουκλίτσα Heather Graham ερμηνεύει την Jade. Μικρός ρόλος μεν, χρήσιμη εμφάνιση δε.

Θα δούμε και τον ξεχασμένο από τους ίδιους του τους fans, κύριο "δαγκώνω-αυτιά-και-μου-αρέσει" Mike Tyson να υποδύεται τον εαυτό του (αν και αμφιβάλλω αν όντως μένει σε τέτοια βίλα πλέον).

Ξεχωρίζει ο Ken Jeong ο οποίος θα αποτινάξει όλα τα κλισέ σχετικά με τους Κινέζους αλλά και τους Αφρό-αμερικανούς καθώς οι διάλογοι που έχουν στηθεί στον χαρακτήρα του, ως Mr. Chow, είναι μεν κωμικοί αλλά συνάμα αρκετά καυστικοί για τους έχοντες ανοικτό μυαλό.

Εν κατακλείδι

Ένα road-trip με στοιχεία μυστηρίου τα όποια τελικώς θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον του θεατή ο οποίος θα έχει λάβει ένα αρκετά ειλικρινές δείγμα από το trailer του Hangover. Οι κωμικές στιγμές σίγουρα δεν είναι όλες πετυχημένες καθώς θα φλερτάρουν επικίνδυνα με τον ορό της "αμερικανιάς", όμως δεν θα λείψουν αυτές που θα σας προκαλέσουν πηγαίο γέλιο και αρκετά πονηρά χαμόγελα.

Για τις παρέες που καλά κρατούν σε καιρούς επικίνδυνους, για τις μουσίτσες που τα θέλουν όλα προγραμματισμένα, για τα ρεμάλια που πιάστηκαν στην φάκα, τίποτα περισσότερο από 6,5/10 για ένα ικανοποιητικό σύνολο το οποίο θα μπορούσε να είναι πολύ μα πολύ καλύτερο - μακριά, πολύ μακριά από το 8,1/10 του IMDb.

Δείγμα διαλόγων

Stu Price: You are literally too stupid to insult.

Alan Garner: Thank you.

Τιθεται κατα καιρους το ερωτημα κατα ποσο τετοια σχηματα, τα οποια εχουμε λατρεψει σε ανοικτες συναυλιες, μπορουν τελικα να επιβιωσουν των στημενων τραπεζιων και της "λογικης του μπουκαλιου". Ναι μεν 35ε ελαχιστη καταναλωση ανα ατομο, ομως το κρασι ξεκινουσε στα 80ε και για ουισκι κανενας λογος καθως αυτο ξεφευγε δραματικα (220ε+).

Κοκκινη Ραψανη απο το ευγενικο γκαρσον και το προγραμμα ξεκιναει στην ωρα του, λιγο μετα τις 11μμ. Φυσικα εχασα το στοιχημα με την αδελφη μου και πρωτος μας καλωσοριζει ο Πανος Κατσιμιχας (θεωρητικα το "πρωτο ονομα" του σχηματος, αφου πλεον μπηκαμε σε αυτη τη λογικη).

Περισυ στο ΜΕΤΡΟ ηταν αρκετα κομμενος οσον αφορα την ερμηνεια του. Απο το πρωτο κιολας τραγουδι μας "βουλωσε". Αψογες εκτελεσεις, ομορφα ξεσπασματα (επιτελους!) και μια μανια να μας γυρναει την πλατη κοιτωντας τον drummer Νεοφυτο συνεχως.

Για αλλη μια φορα ταξιδεψαμε με την Μοναξια του Σκοινοβατη, τον Μαρκο και την Αννα, καποιες Ανοητες Αγαπες, ενα Δωματιο, καποιο Υπογειο σκονισμενο, ενα καφε στην Γερμανια και αλλα τοσα "κλασσικα".

Το πρωτος μερος του προγραμματος ηταν υπερβολικα στημενο και προγραμματισμενο το οποιο ειτε θα προκαλουσε θετικες σκεψεις ειτε αρνητικες. Προσωπικα δεν εχω αποφασισει ακομα. Ο Πανος συστηνει τον Μανο Ξυδους στο κοινο και φυσικα γινεται ο χαμος στο τραπεζι που καθομασταν.

Ο Μανος Ξυδους τολμησε ενα απο τον προσωπικο του δισκο, τιμησε αρκετα των Πυξ Λαξ και ξεχωρισε για αλλη μια φορα με την εκφραστικοτητα και την κινηση του. Αψογος αν και φωνητικα δεν ειχε τα ξεσπασματα στα οποια μας εχει συνηθισει τοσα χρονια - και εκεινο το βραδυ τιμησε δεοντως το περιφημο "Αμστερνταμ".

Ο δασκαλος (απο τοτε που ανεβασα τα βιντεο στο Youtube, ολοι γραφουν στα σχολια για τον "δασκαλο" οποτε ας το υιοθετησω, κατι ξερουν παραπανω απο μενα) Τολης Φασοης με την μοναδικη του εμφανιση, τοσο απο αποψη κινησης (Ξυδους νουμερο 2) αλλα και ντυσιματος (παντα τυπικος). Sharp Ties το πρωτο συγκροτημα που τολμησε ξενο στιχο αναφερθηκε χαρακτηριστικα. Και δεν εχουν αδικο. Ο Φασοης μαγεψε για αλλη μια φορα.

Ο πιτσιρικας Πάρης Καγκαστάθης ηταν συμπαθης στην προσπαθεια του να ερμηνευσει Van Morisson αλλα ακομα και Rage Against The Machine (το οποιο ηταν επιτυχημενο μουσικα αλλα οχι ερμηνευτικα). Σχολιαστηκε λιγο η γκαρνταρομπα του, οχι τοσο με κακια οσο οτι αν σκεφτει κανεις πως ο Κατσιμιχας, ο Ξυδους ή ακομα και ο David Gilmour στο προσφατο Live8, επιλεγουν ενα απλο tshirt, τοτε οτιδηποτε παραπανω ειναι πλεονασμος απο εναν "αβγαλτο" ακομα καλλιτεχνη (δεν αναφερομαι φυσικα στον Δασκαλο). Σιγουρα θα εχουμε το νου μας στην πορεια που θα χαραξει.

Ναι μεν συγκινουμαι καθε φορα που βλεπω τους 3 μεγαλους παραπανω να τραγουδουν επι σκηνης, ομως αυτη τη φορα με κερδισε ο φιλος Μανος Λυδακης. Ενα παλικαρι σεμνο το οποιο καθοταν "προσοχη" οποτε επαιρνε τον λογο ο Πανος, ενα παλικαρι αρκετα ταλαντουχο που καταφερε να σπασει μια "θεωρια" μου.

Ο λογος ειναι απλος. Βλεπετε, καποια τραγουδια εχουν μια μοναδικη και ακρως συγκεκριμενη πορεια. Το "2 Νυχτες" μπορει να το πει μονο ο Δημητρης Μητροπανος ενω συγκεκριμενα, το "οι 7 νανοι στο S/S Κυρηνεια" ειναι ενα τραγουδι το οποιο, αν και αφωνος, ψευδος κτλ, το ερμηνευει με μοναδικο παθος ο Θανος Μικρουτσικος. Ο Λυδακης τολμησε να διασκευασει σε πιο ροκ ρυθμους τους Νανους και το αποτελεσμα ηταν τουλαχιστον ενδιαφερον.

Σιγουρα πλεον αυτο το τραγουδι εχει σπασει τα δεσμα του απο το πιανο και τον Μικρουτσικο, και πλεον δεχεται κιθαρα, μπασο και ντραμς με την καθογηδηση του αλανθαστου Μανου Λυδακη. Και ειχα και μια απορια ακομα καθως το ματι μου πηρε μια 12χορδη κιθαρα αλλα θα το αναλυσουμε σε μελλοντικες εμφανισεις του τραγοδοποιου τουτου.

Και μια που αναφεραμε την κιθαρα, δεν μπορω να μην αναφερθω στον Nick the Blowjob, στον Νικο Τσιμπουκη τον ταλαντουχο κιθαριστα που προσθεσε αρκετες rock n roll νοτες στην βραδια.

Το Β΄μερος σαφως ηταν πλεον χαλαρο με τον Πανο Κατσιμιχα να ξεσπαει α καπελα σε γνωριμους λαικους ρυθμους του Δημητρη Κοντολαζου και του μοναδικου Στελιου, οχι φυσικα σε ολοκληρη διαρκεια αλλα ως "σφηνα" μεταξυ των τραγουδιων που ακολουθησαν.
Υπηρχαν πολλα ντουετα, με αποκορυφωμα τον Μανο Λυδακη να τραγουδαει Κατσιμιχαιους εχοντας στο αριστερο του πλευρο τον ιδιο τον Πανο Κατσιμιχα να του παιζει την αγαπημενη φυσαρμονικα και δεξια του τον Μανο Ξυδους με τα γνωστα κρουστα του.

Υπηρξε εναλλαγη για αλλον ενα γυρο μεταξυ των 4 καλλιτεχνων και στο τελος, ολοι μαζι τραγουδησαν ενα Knocking on Heaven's Door (του Bob Dylan και οχι των Guns N Roses!) με τον Πανο σε τρελα κεφια να ερμηνευει το τελευταιο κουπλε με αψογη μιμηση φωνης του Dylan και φυσικα καταφερε να παγωσει το αιμα μας, οταν συντονιστηκαν τα αυτια με τα ματια μας.

Επειδη οι καιροι ειναι δυσκολοι, σιγουρα θα αναδυθει το ερωτημα κατα ποσο μπορει καποιος να δωσει 40 ευρω για να δει αυτα τα ονοματα, καθισμενος σε τραπεζι. Το φιλοσοφησαμε αρκετα και τελικα, ναι αξιζει τα λεφτα του - ισως και κατι παραπανω. Σκεφτειτε μονο ποσες μαπα συναυλιες εχετε δει με 50-70 ευρω, ποσο κανει ενα μπουκαλι με θεαμα τα μπουτια και τα στηθη μιας καλλιτεχνιδος περι οπης. Σκεφτειτε οτι πολυ απλα, το 3ωρο προγραμμα των Κατσιμιχα, Ξυδους, Φασοη, Λυδακη θα σας διασκεδασει πηγαιως, θα σας ταξιδεψει, θα σας προκαλεσει και κυριως θα σας θυμισει ενα καλο μερος που κρυβετε εντος.

Μεχρι την επομενη φορα λοιπον!

Σε κάποια με τη συμμετοχή των Μάνου Αγγελάκη, Ιριδας Μπούγα και Μάνου Ξυδούς.

Η Μαφία των Αγίων είναι ο τίτλος που προέκυψε αβίαστα στη συγκεκριμένη παρέα μουσικών αφού όλοι ζουν σε προάστιο που το πρώτο συστατικό είναι Αγιος ή Αγία (Αγιοι Ανάργυροι, Αγιος Δημήτριος, Αγία Βαρβάρα, κλπ).

Αναλυτικά,

1 INTRO

2 ΣΤΟ ΘΛΙΜΕΝΟ ΚΑΦΕ (Η σιωπή είναι χρυσός)

3 ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΒΗΣΜΕΝΑ

4 ΤΑ ΘΕΛΕΙΣ ΟΛΑ (Συμμετέχει ο Μάνος Ξυδούς)

5 ΕΝΑΣ ΑΠΟΡΗΜΕΝΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ

6 ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟΣ (Συμμετέχουν Ιρις Μπούγα, Μάνος Αγγελάκης)

7 ΩΡΑΙΑ ΠΡΩΙΝΑ (Συμμετέχει ο Μάνος Αγγελάκης)

8 ΠΕΤΑ ΜΑΚΡΙΑ

9 ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΩ (Συμμετέχει η Ιρις Μπούγα)

10 ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΑ ΓΙΛΕΚΑ (Συμμετέχει ο Μάνος Αγγελάκης)

11 ΣΤΙΓΜΙΑΙΟΣ ΚΑΦΕΣ

12 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ (Romantic evenings)