Το Θεατρο Γης καταμεστο απο νωρις, χωρις ομως την απουσια προβληματων. Ισως το πιο σημαντικο και συναμα το πιο δυσνοητο, ηταν η παρουσια καρεκλων μπροστα απο την σκηνη (μεχρι τις κερκιδες).
Ειναι πραγματικα δυνατον σε μια συναυλια της Αλεξιου ή του Στοκα (με τον ενδοξο ξεσηκωτικο παρελθον των Πυξ Λαξ) ο κοσμος να καθεται? και το κυριοτερο,
να εμποδιζουν αυτους που το επιθυμουν να βρισκονται ορθιοι μπροστα απο την σκηνη?Καπως ετσι, και μετα απο θριαμβευτικο αγωνα με συν-θεατες, βρηκαμε τον δρομο μας προς τις κερκιδες, αρκετα μακρια απο την σκηνη του Θεατρου Γης.
Να ειναι καλα οι μπυρες, που η γκρινια μας σταματησε στις πρωτες νοτες.
Καπου εδω οφειλω να αναφερω την
πραγματικα αλανθαστη και προσεγμενη δουλεια που εγινε απο τους τεχνικους ηχου. Ο ηχος ηταν πεντακαθαρος τοσο στα δυσκολα πριμα (με τα πολλα οργανα των μουσικων) οσο και στα μπασα ενω οι φωνες ηταν ισορροπημενες.
Μια ομαδα που ξεχωρισε ακομα, ηταν αυτη των τεχνικων επι σκηνης και των σχεδιαστων της. 4 μεγαλες ομαδες καθοδικων σωληνων (ή κατι παρομοιο..) δημιουργουσαν 4 στην ουσια οθονες που γεμισαν το θεατρο με ομορφα χρωματα και φως, δινοντας μια αλλη διασταση στα τραγουδια των καλλιτεχνων αλλα και στο θεαμα - κ
ατι στο οποιο οφειλουν ολοι οι διοργανωτες να διδουν σημασια και προτεραιοτητα, με την ευχη να γινουμε και εμεις καποτε.. Ευρωπη.
Η συναυλια αρχισε παρα πολυ να ξεκινησει. Την ανοιξε γυρω στις 10 (παρα κατι ψιλα)
η λιτη, σεμνη και "ψαρωμενη" Ανδριαννα Μπαμπαλη. Στο συνολο ειπε 4 τραγουδια μονη της, εκ των οποιων τα 3 ηταν οι επιτυχιες της.
Η Ανδριαννα ειναι μια γλυκια κοπελα με ομορφη χροια, ευθεια φωνη αλλα κατι της λειπει.. το χρωμα, το παθος. Τα τραγουδια της ηταν μονοτονα, ενω στο μερος οπου τραγουδουσε παρεα με Αλεξιου και με τον Στοκα περιοριστηκε στην δευτερη φωνη με εξαιρεση μια μπαλαντα οπου την δοκιμασε αλλα δεν της βγηκε. Προσωπικα ειμαι σιγουρος οτι
αυτη η κοπελα σε λιγα χρονια θα μονοπωλει το ενδιαφερον της εντεχνης/λαϊκης σκηνης, αρκει να δουλεψει την φωνη της και να την ελευθερωσει.
Μια που ειπαμε για ελλειψη παθους, ο Μπαμπης Στοκας ακολουθησε την Ανδριαννα στην σκηνη. Ενα ξερο καλησπερα, 3 τραγουδια και γεια σας. Σκεφτηκα οτι ειναι ακομα νωρις, η νυχτα ειναι μικρη και η φωνη του θα θερμανθει (κατι παρομοιο με Πανο Κατσιμιχα πριν λιγες ημερες). Ειχα αδικο. Τα επομενα τραγουδια του Μπαμπη, οι εμφανισεις του με την Χαρουλα, ολα ηταν το ιδιο.
Ατονα, ακομψα και χωρις παθος.
Ελειπε η σπιρταδα, η ζωντανια που ειχε επι σκηνης πριν λιγα χρονια οταν γεμιζε γηπεδα και θεατρα με τους
Πυξ Λαξ.
Κατι το οποιο θα αγνοουσα ευχαριστα, εαν εκμεταλλευοταν την ευκαιρια της συν-υπαρξης με την μεγιστη Αλεξιου και επελεγε ενα πιο λαϊκο ρεπερτοριο, κατι το οποιο του ταιριαζει παρα πολυ καθως η φωνη του ειναι ιδανικη για αυτο (σας προτεινω το αφιερωμα του Σπυρου Παπαδοπουλου στον Στοκα). Απογοητευτηκα πολυ.
Εχοντας δει τον Φιλιππο Πλιατσικα σε σολο συναυλια, τον Μανο Ξυδους (με Κατσιμιχα), ο Μπαμπης ηταν το ιδανικο τελος ολοκληρωσης της μαγικης τριαδας. Αυτος που πιστευα οτι θα ηταν ο καλυτερος, καθως η φωνη του ειναι πραγματικα μαγευτικη, ηταν τελικα ο χειροτερος..
Η Χαρουλα Αλεξιου ηταν ευδιαθετη και μαγευτικη. Η ιερεια της μουσικης, μας μαγεψε με τα ομορφα τραγουδια της. Η φωνη της ειχε καποια σπασιματα, ομως συνολικα ηταν αλανθαστη. Ομορφες στιγμες επι σκηνης με αυτοσαρκασμο και φλερταρισμα με το κοινο. Το κοινο ανταποκριθηκε αμεσα,
φωτιζοντας το Θεατρο Γης με χιλιαδες αναπτηρες, χορευοντας στις κερκιδες, τραγουδωντας δυνατα. Το μονο παραπονο που θα μπορουσε καποιος να εχει ηταν πως εδωσε αχρειαστη εμφαση στις μπαλαντες εις βαρος των ομορφων λαϊκων τραγουδιων που εχει κανει γνωστα στο παρελθον και που μεχρι προτεινος συνοδευαν καθε εμφανιση της.
Τελικα, η Αλεξιου και ο Στοκας εκαναν ενα πειραμα. Αντι ομως η Αλεξιου να γινει πιο ροκ και ο Στοκας πιο λαϊκος, εγιναν και οι δυο δακρυβρεχτοι καλλιτεχνες επι σκηνης με την πρωτη να σωζει την παρασταση και τα 23 ευρω που εδωσε ο καθε θεατης.
Ομορφες στιγμες επι σκηνης, λιγες ειναι η αληθεια. Μετα το τελος του κυριου μερους της συναυλιας, και ενω ο κοσμος ουρλιαζε για encore, η Αλεξιου καλει τον Στοκα να μας χαρισει ενα τραγουδι με την κιθαρα του.
Ο Μπαμπης μαγεψε με το "Φωτια" ενω η Χαρουλα και η Ανδριαννα παρεμειναν στην ακρη της σκηνης, αποδιδοντας του ενα σεβασμο? μια τιμη? Ηταν κατι το πραγματικα ομορφο.
Στο πρωτο τριο, τριπλη εμφανιση εννοω, η Αλεξιου παρουσιαση τους αλλους δυο ως
"ο Μπαμπης και η Μπαμπαλη" κατι το οποιο ευχαριστα προκαλεσε γελια στο κοινο.
Μια ακομα ομορφη στιγμη, και ισως
το μοναδικο τραγουδι που αξιζε τοσο πολυ ωστε να το τραβηξω σε βιντεο και να το μοιραστω μαζι σας,
ηταν το "Εσυ Εκει" που τολμησε να το δοκιμασει ο Στοκας. Ενα τραγουδι με μεγαλη ιστορια, του Λακη Παπαδοπουλου, το οποιο εκανε γνωστο και απογειωσε ο Μανος Ξυδους με την εκπληκτικη επι σκηνης ερμηνεια του. Ο Μπαμπης το ειπε πιο χαλαρα, λιγο πιο λαϊκα και διχως το παθος που ειχαμε συνηθισει.
Μου αρεσε επισης
η "αμηχανια" της Χαρουλας με την ζεστη υποδοχη του κοσμου. Οταν βρισκοταν επι σκηνης με τον Στοκα, στα 3 τραγουδια των Πυξ Λαξ, δεν καταφερε να πει ουτε ενα στιχο (στο κλασσικο "Δεν θα δακρυσω πια για σενα" εγινε πανικος).
Η αιτια ηταν πως ο κοσμος ειχε παρει τα τραγουδια και τα ειχε μεταμορφωσει σε υμνους. Η Χαρουλα μετα το τελος των τραγουδιων αυτων ειπε χαρακτηριστικα
"τι εγινε ρε παιδια? θα ξεχασουμε και αυτα που ξερουμε!" οδηγωντας τον κοσμο σε δυνατα χειροκροτηματα και χαμογελα.
Δεν γνωριζω αν ηταν η συγκεκριμενη μια κακη ερμηνευτικα βραδια, αν ο Ερμης ηταν αναδρομος ή εαν το τσιουαουα της Χιλτον ειχε καταρακτη, αλλα η συναυλια αυτη ηταν πολυ μακρια απο τις προσδοκιες / απαιτησεις μου.
Για το μεγεθος της παραγωγης και για το μεγεθος των ονοματων, ηταν απλα λιγη. Λιγη σε διαρκεια (τελειωσε λιγο πριν τις 12 με συνολικη διαρκεια κατι περισσοτερο απο 2 μολις ωρες - με 1 encore του ενος τραγουδιου..),
λιγη σε στιγμες, λιγη σε παθος, λιγη σε επικοινωνια.
Ελπιζω στις κατα την Ελλαδα εμφανισεις τους, με αποκορυφωση τις εμφανισεις στις 8 Σεπτεμβριου στο Θεατρο Πετρας (Πετρουπολη) και 30 Σεπτεμβριου στο Θεατρο Βραχων,
οι Αλεξιου, Στοκας και Μπαμπαλη να μαγεψουν τον κοσμο οπως πρεπει και γιατι οχι, να δημιουργηθει ενα DvD για την ιστορικη αυτη συνυπαρξη.
edit: οι φωτογραφιες (
κανετε κλικ εδω για να δειτε το πληρες σετ) και το βιντεο τραβηχθηκαν με την Sony H3 HD και ανηκουν στον συγγραφεα του παροντος.
Ημερομηνιες επομενων εμφανισεων:4 Ιουλίου: Ηράκλειο Κρήτης – Παγκρήτειο Στάδιο
14 Ιουλίου: Μυτιλήνη – Δημοτικό Στάδιο
16 Ιουλίου: Χίος – Δημοτικό Στάδιο
19 Ιουλίου: Δεσφίνα – Δημοτικό Στάδιο
23 Ιουλίου: Κωνσταντινούπολη (Τουρκία) – “Harbiye Open-air Theatre”
25 Ιουλίου: Κέρκυρα – “Musicland”
26 Ιουλίου: Λευκάδα – Κάστρο
1 Αυγούστου: Νεστόριο Καστοριάς – “River Party”
2 Αυγούστου: Χαλκιδική - Φεστιβάλ Κασσάνδρας – «Θέατρο Σίβιρης»
4 Αυγούστου: Μεσολόγγι - Αλυκές
8 Σεπτεμβρίου: Πετρούπολη – Θέατρο Πέτρας
20 Σεπτεμβρίου: Φεστιβάλ Υμηττού – Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»
.png "English"){kind=small}
.jpg)
Τι να πει κανεις για τον Βαγγελη Ρωχαμη? αμετρητες αποδρασεις απο τις πιο "σοβαρες" φυλακες της χωρας μας.. αθωωση απο αποπειρα δολοφονιας.. "Καλο παιδι" θα σκεφτοταν καποιος αν δεν τον ειχε γνωρισει απο κοντα..
Στο Λευκαντι της Ευβοιας, ο Βαγγελης εχει φτιαξει την δικη του Κιβωτο. Ενα υπεροχο μερος σε εναν τεχνητο λοφο με θεα την πανεμορφη καταγαλανη θαλασσα. Για καφε το πρωι, η φαγητο τις μεσημεριανες και βραδινες ωρες, η Κιβωτος ειναι γεματη απο κοσμο. Κοσμο που συμπαθει τον Βαγγελη και την αληθινη ζωη του.
Ενα μινι - φωτο - αφιερωμα στην Κιβωτο και τις ευχαριστιες στα παιδια εκει για τον πιο καλοχτυπημενο φραπε που εχω πιει εξω αλλα και για το πιο νοστιμο σουτζουκακι.
